W ostatnich miesiącach szpitale powiatowe w Polsce stoją przed poważnymi wyzwaniami finansowymi, które znacząco wpływają na ich zdolność do świadczenia usług medycznych. Problem ten stał się widoczny szczególnie w kontekście Czarnego Protestu Szpitali Powiatowych, który jest reakcją na planowane cięcia w finansowaniu diagnostyki. Brak pełnych płatności za nadwykonania w opiece długoterminowej za rok 2025 tylko pogłębia te trudności, ponieważ placówki medyczne już zrealizowały te świadczenia, a nowe łóżka są planowane, zanim jeszcze zaspokojone zostaną potrzeby istniejących.

Skutki finansowe dla szpitali powiatowych

Struktura finansowa szpitali powiatowych jest niezwykle napięta, ponieważ w niektórych placówkach wynagrodzenia personelu pochłaniają ponad 97% przychodów. Dyrektorzy szpitali dysponują jedynie symbolicznymi środkami na ich prowadzenie, co prowadzi do konieczności cięcia świadczeń i zwiększania zadłużenia. W tym kontekście zapowiedzi Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) o ograniczeniu finansowania ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS) oraz rehabilitacji stają się szczególnie niepokojące.

Zmiany w finansowaniu diagnostyki

Planowane zmiany w zasadach rozliczania badań takich jak tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (RM), gastroskopia i kolonoskopia mogą mieć drastyczne konsekwencje dla szpitali powiatowych. Likwidacja lub obniżenie współczynników korygujących, które dotychczas stanowiły ważne wsparcie finansowe dla szpitali I i II stopnia, tylko pogłębi istniejące problemy. Obecnie po wyczerpaniu kontraktu na badania diagnostyczne, NFZ pokrywa jedynie 50–60% wartości badania, co zmusza szpitale do dopłacania do każdego wykonanego badania.

Konsekwencje dla pacjentów

Ograniczenie możliwości wykonywania badań diagnostycznych powyżej ustalonego limitu prowadzi do wielu negatywnych skutków. Przede wszystkim, szpitale powiatowe nie są w stanie finansować dodatkowych badań, co skutkuje powrotem długich kolejek. Ostatecznie oznacza to opóźnione diagnozy, gorsze prognozy zdrowotne oraz, w niektórych przypadkach, realne zagrożenie życia pacjentów. Bez odpowiedniej diagnostyki lekarze są zmuszeni działać na podstawie niepełnych informacji, co może prowadzić do niewłaściwego leczenia.

Wyjście poza sektor publiczny

W obliczu tych wyzwań coraz więcej pacjentów decyduje się na poszukiwanie pomocy w sektorze prywatnym, co jednak nie jest rozwiązaniem dostępnym dla wszystkich. W rezultacie ci, którzy nie mogą sobie na to pozwolić, pozostają bez odpowiedniej diagnostyki, co z kolei zwiększa presję na system publicznej opieki zdrowotnej. Wyraźnie widać, że obecna sytuacja wymaga pilnej interwencji, aby zapewnić odpowiednie finansowanie i dostęp do diagnostyki, która jest kluczowa dla skutecznego leczenia.

Źródło: facebook.com/powiatbialostocki