Na jednym z białostockich osiedli, Pietrasze, nowo powstała ulica zyskała nazwę upamiętniającą Antoninę Sokołowską. Droga ta biegnie pomiędzy ulicami Agnieszki Osieckiej i Marcina Kasprzaka. Decyzja radnych Białegostoku o nadaniu jej imienia była hołdem dla niezwykłego wkładu Sokołowskiej w rozwój kultury, edukacji artystycznej oraz teatru i filmu, zarówno na szczeblu lokalnym, jak i krajowym.

Życie i działalność Antoniny Sokołowskiej

Urodzona w 1939 roku, Antonina Sokołowska była ikoną białostockiej sceny artystycznej. Przez wiele lat pracowała jako instruktorka teatralna, reżyserka i scenarzystka, inspirując i kształtując kolejne pokolenia młodych artystów. Jej wpływ na lokalną społeczność był nieoceniony, a jej działalność miała zasięg wykraczający poza granice miasta.

Początki i rozwój teatrów

W 1965 roku Sokołowska założyła teatr „Klaps”, który szybko stał się miejscem spotkań młodych pasjonatów sztuki. W późniejszych latach, stworzyła „Mandragorę”, kolejny teatr, który przyciągał wielu młodych ludzi zafascynowanych światem sceny. Oba teatry przez dziesiątki lat były kuźnią talentów, a ich działalność przyniosła miastu wiele znanych nazwisk.

Wychowankowie Antoniny Sokołowskiej

Pod jej opieką swoje pierwsze kroki stawiało wielu przyszłych wybitnych aktorów i artystów. Wśród nich znaleźli się tacy jak Adam Woronowicz, Justyna Sieńczyłło, Katarzyna Herman, Bartosz Bielenia, Monika Dryl, Magdalena Koleśnik, Rafał Gąsowski czy Katarzyna Siergiej. Każdy z nich wyniósł z jej nauk unikalne umiejętności i pasję, które ukształtowały ich zawodową drogę.

Uznanie i nagrody

Antonina Sokołowska przez lata swojej działalności została wielokrotnie uhonorowana. W 2005 roku otrzymała Nagrodę Artystyczną Prezydenta Miasta Białegostoku, a trzy lata później została odznaczona Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Jej śmierć 21 lipca 2024 roku była ogromną stratą dla całej społeczności artystycznej.

Uhonorowanie Antoniny Sokołowskiej poprzez nadanie jej imienia jednej z ulic jest symbolicznym gestem, który przypomina o jej nieocenionym wkładzie w kulturę i edukację. Jej dziedzictwo wciąż żyje w sercach jej wychowanków i tych, których zainspirowała swoją pracą.

Źródło: facebook.com/bialystokUM